De betegeling die Dirk Janssen in de tuin presenteert bestaat uit 650 gelijke tegels in aardewerk. Ze hebben de vorm van een zeis waardoor de betegeling uitloopt in een spiraal met drie benen.
De driebenige spiraal is een oud symbool dat in vele culturen opduikt. Deze betegeling heeft een zuiver wiskundige basis en is ontdekt door de Duitse wiskundige Heinz Voderberg (1911-1945). Hij sneuvelde als jonge soldaat kort voor het einde van de tweede wereldoorlog.
In de loop der eeuwen hebben kunstenaars prachtige tegelpatronen gevonden, terwijl wiskundigen nog een stapje verder zijn gegaan door alle mogelijke patronen met bepaalde kenmerken te verkennen. Uitgangspunt is dat het volledig vlak moet bedekt zijn zonder dat de tegels overlappen.
De tegels zijn gemaakt van een mengeling van witte en rode klei, restanten van niet gebakken werk dat in één gezamelijke afvalbak terecht kwam.
Het tweede werk, ‘Drukdrukdruk’ telt 103 tegeltjes in een vorm ontdekt door de Britse amateur wiskundige David Smith. Het is het resultaat van een zoektocht om het vlak volledig te bedekken (zonder overlappingen en zonder gaten) én zonder dat een regelmatig, zich herhalend, patroon te zien is. Georganiseerde wanorde dus en dat met zo min mogelijk tegels. Smith slaagde er vorig jaar als eerste in dat doel te bereiken met één tegel. Op de tegel zie je een lopend burgermannetje dat voortdurend op zijn horloge kijkt. Om volledig in de tijdsgeest te passen moet dat eigenlijk een smartphone zijn.
